Stielhandgranate – ręczny granat trzonkowy używany w armii niemieckiej przez całą drugą wojnę światową. Pierwsze granaty trzonkowe były produkowane podczas pierwszej wojny światowej. Wyposażenie granatu w drewnianą rękojeść ułatwiało dalekie i celne rzuty.

Stielhandgranate_24
Stielhandgranate_24

Stielhandgranate to jeden z najbardziej znanych niemieckich granatów II wojny światowej. Jest to granat zaczepny trzonkowy. Jego budowa umożliwiała dalekie jak i celne rzuty. W 1924 roku wprowadzono go do uzbrojenia z nazwą Stielhandgranate 24 mit Brennzunder 24.

Granat Stielhandgranate był granatem zaczepnym. Składał się z metalowego korpusu zawierającego materiał wybuchowy i drewnianej, wydrążonej wewnątrz rękojeści z drewna bukowego. Rękojeść była z obu stron zakończona gwintem. Do górnego był przykręcony korpus granatu i mechanizm zapalający, do dolnego – osłona zabezpieczająca. Pod osłoną znajdował się porcelanowy pierścień połączony sznurem z zapalnikiem tarciowym.

Masa materiału wybuchowego to około 180 gramów, ale jeszcze w 1942 do granatu dołączono specjalną koszulkę przy ładunku powodującą zwiększenie ilości odłamków. W 1939 dopracowano granat uodporniając go na wilgoć i zmieniając tym samym nazwę na Stielhandgranate 39 mit Brennzunder 39.

Łącznie wyprodukowano około 100 milionów sztuk tych granatów.

Wersje Stielhandgranate:

  • Stielhandgranate 24 mit Brennzünder 24 – pierwsza wersja
  • Stielhandgranate 39 mit Brennzünder 39 – wersja z nowym bardziej odpornym na wilgoć zapalnikiem i detonatorem.
  • Übungsstielhandgranate 24 mit Brennzünder 24 – granat ćwiczebny wielorazowego użytku. Posiadał korpus z perforowanej blachy zawierający mały ładunek prochu czarnego. Granaty ćwiczebne miały korpusy malowane na czerwono.
  • Nebelhandgranate 39 – granat dymny. W denku głowicy znajdowało się osiem otworów przez które wydostawał się dym. Na głowicy namalowane były trzy poziome białe paski. Ponieważ dochodziło do pomyłek z granatami bojowymi na trzonkach późniejszych serii granatów dymnych wykonywano trzy nacięcia.

Dane techniczne :

  • Długość: 360 mm
  • Masa: 500g
  • Masa ładunku wybuchowego: 180 g
  • Zapalnik: Brennzunder 24
  • Czas do detonacji: 4-5 s

Literatura i źródło:

1.Mariusz Skotnicki: Granaty trzonkowe wz. 24 i 39, Nowa Technika Wojskowa 10/97.

Jeśli posiadają Państwo materiały, które mogą uzupełnić lub wzbogacić artykuł prosimy o kontakt za pomocą formularza kontaktowego